×

NIC ASIA

प्रकृतिको नियम के भने जति माथि पुग्यो उति झुक्नुपर्ने, गएको ठाउँ हेर्नैपर्ने, गएको ठाउँमा फर्कनै पर्ने । ठूलाठूला बोइङ्गहरू आकाशमा उड्छन्, बादलपारीको मुलुकमा पुग्छन्, समुद्रपारीको मुलुकसम्म पुग्छन् तर, पनि उनीहरू त्यहीँ कायम रहन सक्दैनन् । 

बाजहरू आकाशमा उडिरहेका छन्, कावा खाँदै माथिमाथि पुगिरहेका हुन्छन् तर, उनीहरू पनि त्यहीँ कायम रहन सक्दैनन् । बाँसको अवस्था त्यस्तै हो, अरूहरूको अवस्था त्यस्तै हो । सबैले जहाँबाट उठेको हो, उठेको थियो त्यही स्थानमा फर्कनै पर्ने हुन्छ । 


Advertisment
RMC TANSEN
IME BANK INNEWS
shivam ISLAND

एक जना विश्वविख्यात पर्वतारोहीले भनेका थिए, ‘सगरमाथाको शिखरमा पुग्नुभन्दा त्यहाँ टिक्न गाह्रो हुने रहेछ ।’ यो उनको अनुभव हो, जे भोगेका थिए त्यही बताए । सगरमाथा चड्ने धेरै छन् । धेरैले चडिसकेका छन् । अहिले पनि चडिरहेका छन्, चडी नै रहने छन् तर, शिखरमा टिकिरहन भने कसैले पनि सकेका छैनन्, कसैले पनि सक्दैनन्, सक्ने छैनन्  ।


Advertisment
Rupse Holidays
Nabil box

किनकि चडेपछि ओर्लनै पर्ने र गएको स्थानमा फर्कनैपर्ने प्रकृतिको नियम हो । यसको विरुद्धमा कोही पनि जान सक्दैनन्, जान सक्ने छैनन्  । कसैले त्यस्तो धृष्टता गरे उसले कि टुट्नुपर्छ कि फुट्नुपर्छ ।  

Vianet communication

एकपटक समुद्रले नदीहरूलाई सोधेछ, ‘बहिनीहरू हो ! तिमीहरू असपासको ठूलठूला रुखहरूलाई जरैदेखि उठाएर ल्याउँछौ तर, किनारमै भएको स–साना वेतहरूलाई भने ल्याउन सक्दैनौ नि किन ?’ समुद्रको कुरा सुनेर नदीहरूले भनेछन्, ‘रुखहरू प्रकृतिको विरुद्ध जान खोज्छन्  । उनीहरूले झुक्न जानेका छैनन् । जति माथि पुग्यो त्यति  त्यहीँ अडिन चाहन्छन् । त्यसैले उनीहरूलाई ल्याउँछौँ  । यसमा प्रकृतिले नै सघाएको हुन्छ तर, वेतहरू त्यस्ता छैनन् । उनीहरू जति माथि पुग्यो उति झुक्छन्, आफ्नो धरतल बिर्सँदैन । त्यसैले उनीहरूलाई ल्याउन सक्दैनौं ।’ 

यस प्रसङ्गमा केकति सत्यता छ त्यो त थाहा छैन तर, माथि पुगेपछि झुक्नैपर्छ भन्ने कुरा भने सत्य हो । जसले झुक्न जानेको हुन्छ उसले प्राकृतिक नियमलाई सन्तुलनमा राखेको हुन्छ । अनि जसले प्राकृतिक नियमलाई सन्तुलनमा राखेको हुन्छ उसलाई कसैले केही गर्न सक्दैनन् । कसैले केही गर्न खोजे प्रकृतिले नै बचाउने काम गर्छ । यसको अर्थ हो जसले झुक्यो उसले जान्यो अनि जसले जान्यो उसले हान्यो । 

हामीलाई थाहा छ अवस्था कसैको पनि स्थिर हुँदैन । न बालकको हुन्छ, न वयस्कको हुन्छ, न प्रौढको । बालक जवान बन्छ, जवान प्रौढ हुन्छ र ऊ पनि सँधै त्यही अवस्थामा रहन सक्दैन । यस्तो किन हुन्छ थाहा छ ? किनकि उनीहरू जहाँ छन् त्यहीँ रहन चाहन्छन् । चाहे प्रत्यक्ष होस् चाहे अप्रत्यक्ष । बालकहरू बालकै बनेर खेल्न चाहलान् । जवानहरू जवानै रहेर मोजमस्ती गर्न चाहलान् । प्रौढको चाहना आफ्नै होला । अरूहरूको चाहना पनि त्यस्तै होला तर, प्रकृतिले यसलाई मन पराउन्न । किनकि परिवर्तन उसको धर्मको हो । उसले हरेकलाई पठाउँदा आफ्नो धर्म पनि सँगै पठाएको हुन्छ  । त्यही धर्मले नै  सबैलाई पुगेको स्थानबाट कुन सड्को खस्काइसकेको हुन्छ पत्तै हुँदैन । 

आमाहरू भन्ने गर्छन् नानी पाँच वर्षको भयो तर, भएको चाहिँ के हो भने नानी पाँच वर्षको  भएको होइन उसको पाँच वर्ष गएको हो  । पाँच वर्ष हुँदा नहुँदै पाँच वर्ष जाने नियम उसले साथमै लिएर आएको हुन्छ, प्रकृतिले साथै दिएर पठाएको हुन्छ ।    

जसले प्रकृतिको यस नियमलाई बुझेको हुन्छ उसले सुख पाउँछ । जसले बुझेको छैन वा बुझ्ने प्रयास गरेको छैन उसले दुःख पाउँछ । अथवा यसलाई यसरी पनि भनौँ जसले प्रकृतिको उक्त नियमलाई पछ्याएको हुन्छ उसले प्राकृतिक नियमलाई सन्तुलनमा राखेको हुन्छ र सुख पाउँछ । जसले बेवास्ता गर्छ उसले प्राकृतिक नियमलाई बिगार्छ र दुःख पाउनुपर्छ ।

hAMROPATRO BELOW NEWS
TATA Below
कात्तिक ३०, २०८०

केही वर्षअघि विद्वान प्राध्यापक डा. अभि सुवेदीले कान्तिपुरमा लेख्नुभएको एउटा प्रसंगबाट आजको चर्चा शुरू गर्नु उपयुक्त हुनेछ । त्यस प्रसंगमा नेपाली कांग्रेसका वर्तमान सभापति शेरबहादुर देउवाले पूर्व प्रधानमन्त्रीको हैस...

कात्तिक ३०, २०८०

कमेडी क्लब चलाउने मुन्द्रे उपनाम गरेका एकजना मान्छे छन्। एकै श्वासमा चारवटा प्रश्न सोध्न सक्ने क्षमता भएका जानेमाने पत्रकार ऋषि धमलाको कार्यक्रममा पुगेर तिनले भन्न भ्याए, 'यो टिकटकका कारण मान्छेहरू अल्छी भए, कुन...

फागुन २८, २०८०

उमेरले ३५ वर्ष पुग्नै लाग्दा मैले लोकसेवा आयोगको फाराम भरें । ३५ वर्ष कटेको भए फाराम भर्न पाउँदैनथें, तर नियुक्ति लिँदा भने ३५ वर्ष कटिसकेको थिएँ । लोकसेवा आयोगको सिफारिशअनुसार क्षेत्रीय सिञ्चाइ निर्देशनालयले...

मंसिर ३, २०८०

मखमली फुल्दा, मार्सी धान झुल्दा बहिनी आउने छिन्,​ दैलाको तस्वीर छातीमा टाँसी आँसु बगाउने छिन् .....।  हाम्रो समयका चर्चित गायक नारायण रायमाझीको ‘नमुछे आमा दहीमा टीका’ बोलको गीत नि...

पुस ११, २०८०

नेपालको सार्वजनिक प्रशासन, विशेषतः निजामती सेवामा व्यावसायिक सदाचारिता विकास भएन भन्ने प्रश्न समय समयमा उठ्दै आएको छ । कर्मचारीमा स्वाभाविक रूपमा हुनुपर्ने कार्यसम्पादनलाई व्यवस्थित बनाउने सीप, संस्कार र अनुभवजन्य...

पुस १९, २०८०

धरान उपमहानगरपालिकाका मेयर हर्क साम्पाङले राष्ट्रपति र प्रधानमन्त्रीको फोटो नगरपालिकाबाट हटाएको विषय अहिले निकै चर्चामा छ । २०५४ मा त्यही प्रकृतिको क्रियाकलाप गरेका थिए, लीला थापा मगरले । जिल्ला विकास समिति...

संघीयताकै औचित्यमा प्रश्न उठेका बेला प्रदेशले कस्तो ल्याउनुपर्छ बजेट ?

संघीयताकै औचित्यमा प्रश्न उठेका बेला प्रदेशले कस्तो ल्याउनुपर्छ बजेट ?

जेठ ३२, २०८१

कानूनअनुसार असार १ प्रदेश सरकारले आ–आफ्नो सभामा बजेट प्रस्तुत गर्ने दिन हो । नेपालको संविधान र कानूनले बजेट प्रस्तुत गर्ने समय तोकिदिएको छ । यसरी बजेट प्रस्तुत गर्ने दिन नै तोक्नुका २ कारण छन् । पहिलो, तह...

कहाँ हरायो कांग्रेस महासमितिको निर्णय ?

कहाँ हरायो कांग्रेस महासमितिको निर्णय ?

जेठ ३१, २०८१

अढाइ वर्षअघि नेपाली कांग्रेसको १४औं महाधिवेशन नेतृत्व मात्र चयन गरी ६ महिनाभित्र नीति महाधिवेशन आयोजना गर्ने र आवश्यक निर्णय लिने निष्कर्षमा पुगेको थियो । तत्पश्चात् निकै लामो समय पार्टीभित्र र बाहिर नीति महाधिवे...

बाबुरामका एक्ला बृहस्पति ‘फणीन्द्र’– २१ वर्षअघिको त्यो क्षण र गण्डकीको ‘फ्लोर क्रस’

बाबुरामका एक्ला बृहस्पति ‘फणीन्द्र’– २१ वर्षअघिको त्यो क्षण र गण्डकीको ‘फ्लोर क्रस’

जेठ २९, २०८१

गण्डकी प्रदेशका मुख्यमन्त्री सुरेन्द्रराज पाण्डेले सोमबार विश्वासको मत प्राप्त गरेका छन् । नेकपा (माओवादी केन्द्र)को चिह्न ‘गोलाकारभित्र हँसिया हथौडा’बाट चुनाव जितेका फणीन्द्र देवकोटाले 'फ्लोर क्रस'...

x